Minister gospodarki, pracy i komunikacji oraz zastępca szefa rady ministrów

Sven Morlok

Sven Morlok
(© Sächsische Staatskanzlei, Rainer Weissflog, Fotolia)

Krótka notka biograficzna

Sven Morlok urodził się w dniu 5 maja 1962 roku w Stuttgarcie. Po zdaniu matury Sven Morlok studiował ekonomię w Mannheim i ukończył studia w 1992 roku pracą dyplomową na Uniwersytecie Technicznym w Dreźnie.

Od 1992 r. do 1996 r. działał w Urzędzie Powierniczym w Dreźnie. Od 1996 roku pracował w charakterze asystenta kierownictwa w spółce Nacap GmbH, a w 1999 roku został powołany na stanowisko prezesa Nacap GmbH. Od 2007 roku jest zarządzającym wspólnikiem spółki Pommer Spezialbetonbau GmbH.

Sven Morlok jest od 2005 roku radnym miejskim w Lipsku, a od października 2004 roku członkiem saksońskiego Landtagu.

Aspekty polityczne

Polityka gospodarcza realizowana w Wolnym Państwie Saksonia bazuje na jasnym przekonaniu o wyższości społecznej gospodarki rynkowej. W oparciu o jej zasady wolności, odpowiedzialności własnej, sprawiedliwości społecznej oraz uczciwej konkurencji tworzy ona warunki silnego socjalnego społeczeństwa.

Wolne Państwo Saksonia musi stać na własnych nogach do wyczerpania środków Paktu Solidarności 2019. Bez obszernej modernizacji państwa jest to niewykonalne.
Pragniemy silnego, ale także odbiurokratyzowanego państwa, które skupia się na swych istotnych zadaniach i w którym nie podejmuje się zbytecznych działań. Potrzebujemy odważnych przedsiębiorców, zaangażowanych pracobiorców oraz takiej administracji, która pojmuje swą rolę jako partnera dla gospodarki i obywateli.

Małe i średnie przedsiębiorstwa, jak również handel, osoby wykonujące wolne zawody i rzemieślnicy tworzą wspólnie z przemysłem fundament saksońskiej gospodarki. Z punktu widzenia polityki gospodarczej zasługują one na szczególny szacunek, ponieważ tworzą najwięcej miejsc pracy i kształcenia.
Dla inwestycji i innowacji trzeba stworzyć więcej zachęt, gdyż to właśnie one decydują o przyszłości naszego kraju.

Gospodarka potrzebuje rzetelnych warunków ramowych, swobodnej przedsiębiorczości oraz ukierunkowanego na usługi wsparcia.

Trzeba poprawić rozgłos i atrakcyjność Saksonii oraz silniej uwypuklić jej zalety jako centrum gospodarczego. W tym celu trzeba silniej powiązać ze sobą turystykę ze wspieraniem gospodarki.

W walce z kryzysem powinno się wspierać wspólne wysiłki gospodarki, związków zawodowych, pracodawców i pracobiorców.
Podstawowym celem z punktu widzenia polityki rynku pracy jest włączenie w regularny wolny rynek pracy. Jednakże jako rozwiązanie przejściowe musi przy tym dodatkowo istnieć rynek wspomagany będący pomocą dla samodzielnego przezwyciężenia trudności związanych z działalnością. Kto korzysta z świadczeń oferowanych przez państwo, winien również dać coś w zamian ogółowi.

Należy uprościć i skrócić procedury związane z planowaniem, udzielaniem zleceń, zezwoleń i środkami pomocowymi.
Wszystkie obszary polityki wspierania należy zweryfikować pod kątem przyjazności dla średnich przedsiębiorstw, możliwości odbiurokratyzowania i odpowiedzialnego wykorzystania środków pochodzących z podatków.

Saksońskie miasta i regiony muszą być w optymalny sposób połączone z siecią kolei dalekobieżnych. Należy wypełnić istniejące luki w sieci dróg, podnieść przepustowość istniejących połączeń drogowych oraz wybudować kolejne obwodnice.