1. Navigation
  2. Inhalt
  3. Herausgeber
Inhalt

Struktura gospodarcza

Tagi Lipskie

Tagi Lipskie
(© Leipziger Messe GmbH)

Republika Saksonii jest krajem o silnej i sięgającej daleko wstecz tradycji przemysłowo-rzemieślniczej. Rewolucja przemysłowa kroczyła tu szerokim frontem około roku 1830 bazując na wielowiekowej tradycji przemysłu tekstylnego oraz na złożach górniczych. Wyroby saksońskie stały się znane na całym świecie również dzięki porcelanie produkowanej w manufakturze w Miśni. Wraz z postępem technicznym obok tradycyjnego przemysłu tekstylnego pojawiały się tu nowe branże, przede wszystkim przemysł maszynowy i elektrotechniczny.

Na tle postępującego uprzemysłowienia Niemiec w wieku XIX i na początku wieku XX. saksońskie przedsiębiorstwa zajmowały przodujące miejsca. Przeważające znaczenie sektora przemysłowego pozostało widoczne również po drugiej wojnie światowej. W NRD trzy saksońskie okręgi wytwarzały 40% produkcji przemysłowej całego kraju. Rozpoczęte w roku 1990 przestawienie na gospodarkę rynkową doprowadziło jednak do daleko idącego załamania tradycyjnych, a konserwowanych w NRD przez dłuższy czas struktur gospodarczych, a tym samym do upadku wielu nierentownych miejsc pracy. Dziś Saksonia może znów nawiązywać do przemysłowej tradycji kraju i rozwija się w kierunku konkurencyjnego centrum przemysłowego.

W Saksonii istnieje obecnie pięć różnych rejonów gospodarczych z trzema centrami miejskimi, służących jako motory rozwoju gospodarczego. Pomiędzy Dreznem i Freiburgiem zlokalizowany jest szczególnie przemysł mikrotechniczny i elektrotechniczny (»Silicon Saxony«), z firmami takimi jak AMD, Infineon i Deutsche Solar AG lub Freiberger Compound Materials. Rejon gospodarczy północno-zachodniej Saksonii obejmuje metropolię handlową - Lipsk, która stała się ośrodkiem mediów i usług finansowych. W położonych w środkowej Saksonii skupiskach wokół Chemnitz oraz Zwickau tradycyjnie koncentruje się przemysł maszynowy i motoryzacyjny Saksonii. Wokół tych centrów tworzy się coraz więcej regionalnych sieci zakładów. Tego typu rozwój następuje przykładowo w obszarze mikroelektroniki za sprawą przedsiębiorstw w Dreźnie i Freiburgu, w przemyśle maszynowym i motoryzacyjnym w Chemnitz i Zwickau, a także w medialnym centrum w Lipsku. Wschodnia Saksonia, góry Rudawy oraz ich zachodnia część, tzw. Oberes Vogtland, które w okresie NRD były raczej monostrukturalne, mają do dzisiaj znaczące problemy z dostosowaniem się do zmian gospodarczych i stworzeniem nowoczesnego gospodarczego profilu.

Mała i średnia przedsiębiorczość jest ważnym elementem składowym saksońskiej gospodarki, którą cechuje w największej mierze duża liczba małych struktur przedsiębiorczych. Ponad dwie trzecie (około 68%) spośród 114.459 zakładów i państwowych instytucji (zatrudniających osoby objęte ustawowym obowiązkowym ubezpieczeniem socjalnym) zatrudniało w roku 2007 do pięciu pracowników, 21% zatrudniało od 6 do 19 pracowników, a w mniej niż 2% zakładów zatrudnionych było po 100 i więcej osób. W sumie około 96% wszystkich zakładów zatrudniało poniżej 50 osób (objętych ustawowym obowiązkowym ubezpieczeniem socjalnym). Samodzielna przedsiębiorczość wciąż się rozwija. Udział osób prowadzących samodzielną działalność spośród wszystkich osób czynnych zawodowo wzrósł w Saksonii od poziomu 4,6% w roku 1991 do 11,5% w roku. Odsetek osób prowadzących samodzielną działalność jest tu największy spośród wszystkich nowych krajów związkowych.

Marginalspalte


Illustration

© Institution