1. Navigation
  2. Inhalt
  3. Herausgeber
Inhalt

Historyczna forma ukształtowania

Zachodnie skrzydło z Ministerstwem Kultury i Edukacji Publicznej

Zachodnie skrzydło z Ministerstwem Kultury i Edukacji Publicznej
(© Budynek ministerialny w Dreźnie (1907) / Saksońska Kancelaria Państwowa)

Styl budowy to neobarok, przy czym niektóre elementy nawiązują do Jugendstilu. W 1907 roku, w tomie wydanym przez kierownictwo budowy, zawierającym informacje dotyczące powstania i wykorzystania budynku, dr inż. Mackowsky pisał, że inwestorzy oczekiwali takiej architektury, »która przedstawia dojrzalsze formy ojczyźnianego baroku mówiąc także językiem czasów minionych, przybliżając nowy budynek do serca narodu«. Aby utworzyć powiązanie z barokowymi budowlami starówki oraz znajdującym się na przeciwko ministerstwem finansów, zdecydowano się na zastosowanie płyt z piaskowca.

Włączenie do obszaru miejskiego miało miejsce z zastosowaniem trzech czynników: Położenie nad Łabą i mostem Karola jak również planowanym wykorzystaniem przez trzy ministerstwa. Przednia strona budynku rozciąga się na obszarze 154 metrów długości nabrzeża Łaby. Tutaj znajduje się główne wejście, od 1905 wejście do Ministerstwa spraw wewnętrznych, najważniejszego z trzech ministerstw znajdujących się w budynku. Do dwóch konstrukcji wzdłużnych łączonych budynkiem poprzecznym przylegają po obu stronach skrzydła o różnej długości. Tutaj znajdowały się wejścia do innych ministerstw: Przy placu Karola wejście do Ministerstwa Kultury i Edukacji publicznej, od strony obecnej Archivstraße można było przejść do Ministerstwa Sprawiedliwości. Po stronie tylnej budynek otwiera się na miasto tworząc dziedziniec ogrodowy. Jednak nigdy teren ten nie był wykorzystywany w takim charakterze i stanowi raczej poszerzenie obszaru ulicy.

Patrząc od strony mostu Karola przez oś środkową, budynek ministerstw stanowi przeciwwagę do ciężkiej konstrukcji Ministerstwa Finansów. Dlatego zrezygnowano z form pojedynczych praktycznie w całości i przygotowano ciężki cokół oraz parter. Znajdujące się nad nimi kondygnacje są oddzielone od nich przechodzącymi pasami ozdobnymi. Ornamenty znajdują się jednak tylko w niewielu miejscach po czterech stronach frontu. Po stronie bocznej portali umieszczono po dwie głowy lwa, na środku łuku drzwi zamocowano godło Saksonii. Dalsze ozdoby odnoszą się do odpowiednich obszarów administracji trzech starych ministerstw. Aby zmniejszyć nieco długość budynku załagodzono ją poprzez podkreślenie części narożnych i zwiększenie ich wysokości. Podobnie górny świetlik nad centralną halą w obrębie konstrukcji środkowej został wyniesiony w górę. Czubek hali ukoronował ówczesny symbol państwowy: Korona Królewsko-Saksońska.

Także w przypadku ukształtowania wnętrz architekci postawili na stosunkowo proste i rzeczowe formy bez naruszenia przyszłego państwowego wydźwięku konstrukcji. W obrębie wysokich łuków centralnej, wysokiej na 25 metrów hali, wprowadzono godła miast z starymi symbolami wykutymi w kamieniu: Drezno, Lipsk, Chemnitz, Zwickau i Bautzen. Ponadto znajdują się tu symbole koguta, orła, sowy i kruka symbolizujące czujność, siłę, mądrość i spryt. W górnych częściach łuków znajduje się pelikan, który karmiąc młode jest symbolem państwowej dbałości o obywatela. Ściana szczytowa w stylu barokowym nad drzwiami wejściowymi prowadzi do dużej Sali posiedzeń a zdobi ją ul z pszczołami, symbol pracowitości.

Duża sala posiedzeń w obrębie osi środkowej skrzydła północnego na pierwszej kondygnacji była także najbardziej reprezentatywnie wyposażonym pomieszczeniem wewnętrznym. Owalna powierzchnia podstawowa kryta jest sklepieniem przecinanym ośmioma niszami z odrębnymi kolebkami kryjącymi. Sala wysoka na dziesięć metrów kryta jest do wysokości trzech metrów płytami dębowymi bejcowanymi na ciemny, bordowy kolor. Nisze i wgłębienia zostały zabarwione na niebiesko a sklepienie sufitowe na zielono. Elementy kwietne i malowane stanowią nawiązania do Jugendstilu.

Marginalspalte


Illustration

© Institution