1. Navigation
  2. Inhalt
  3. Herausgeber
Inhalt

Wykorzystanie budynku

Pokój przyjęć w Ministerstwie spraw zagranicznych

Pokój przyjęć w Ministerstwie spraw zagranicznych
(© Budynek ministerialny w Dreźnie (1907) / Saksońska Kancelaria Państwowa)

Zmienna historia Wolnego Państwa Saksonii tłumaczy wykorzystanie budynku ministerialnego przy Neustädter Ufer, dzisiejszej siedziby Saksońskiej Kancelarii Państwowej oraz Saksońskiego Ministerstwa Państwowego ds. Środowiska i Gospodarki (SMUL). Kiedy w roku 1900 stwierdzono, że słabo oświetlone, zbyt małe pomieszczenia urzędowe Ministerstwa spraw wewnętrznych oraz Ministerstwa edukacji nie nadają się już do wykonywania zadań administracyjnych, ówczesne Królestwo Saksonii zdecydowało się na utworzenie nowego budynku w przypadku tych ministerstw. I tak dom po jego ukończeniu w roku 1904 aż do końca pierwszej wojny światowej był siedzibą obu ministerstw jak również Królewskiego Ministerstwa Sprawiedliwości. Od początku budynek był pomyślany jako łączne ministerstwo i dysponowało jako takie trzema głównymi wejściami.

Po zakończeniu okresu monarchii i założeniu Wolnego Państwa Saksonii 1918 zmianie początkowo nie uległo użytkowanie budynku ministerstwa – jednak słowo »Królewski« zostało zlikwidowane. Podczas turbulentnych czasów Republiki Weimarskiej od 1925 kolejne ministerstwa wprowadzały się i wyprowadzały w rytmie niemalże co dwa lata. W  latach 1927 i 1934 w budynku znajdowało się jednocześnie siedem ministerstw jednocześnie. Poza głównym ministerstwem i Państwową Kancelarią także Ministerstwo spraw wewnętrznych, Ministerstwo spraw zagranicznych, pracy i dobrobytu, gospodarki oraz Ministerstwo edukacji narodowej.

W toku łączenia krajów w ramach narodowosocjalistycznych Niemiec Wolne Państwo Saksonia przestaje istnień prawnie w roku 1935 wraz z przekazaniem władzy przez rząd na rzecz rzeszy. Tym samym likwidacji uległo także Saksońskie Ministerstwo spraw zagranicznych. Rok później pozostałe ministerstwa musiały opuścić budynek. Zamiast nich urzędnik Hitlera w Saksonii, Martin Mutschmann korzystał z domu jako siedziby NSDAP, oddziału w Saksonii. W latach 1936 do 1945 w budynku mieścił się Krajowy Urząd Stenograficzny, Ministerstwo spraw wewnętrznych oraz Ministerstwo gospodarki i pracy. W ostatnich latach wojny znajdowały się tutaj urzędy krajowe, namiestnik rzeczy w Saksonii, Urząd ds. osiedlania się i zamieszkania, Urząd planistyczny i Urząd rolniczy.

Po zakończeniu drugiej wojny światowej częściowo zniszczony budynek służył jako siedziba Komendy Policji w Dreźnie. Od roku 1950 rząd krajowy Saksonii wykorzystywał budynek między innymi jako siedzibę Ministerstwa Edukacji Narodowej, Ministerstwa zdrowia, Ministerstwa rolnictwa i leśnictwa, aż do roku 1952 kiedy to kraje związkowe ponownie zostały rozwiązane – tym razem na zalecenie rządu SED w Berlinie Wschodnim. Do czasów Pokojowej Rewolucji obradowała tu Rada Regionu Drezno.

W roku przełomu 1990 w budynku znajdowały się urzędy administracji Drezna jak również komisja koordynacyjna ds. edukacji w kraju związkowym Saksonii. W roku 1991 Saksońska Kancelaria Państwowa wprowadziła się do budynku razem ze sztabem ds. utworzenia Ministerstwa spraw wewnętrznych , sprawiedliwości, edukacji, nauki i sztuki. Jeszcze w tym samym roku Ministerstwo edukacji oraz Ministerstwo ds. nauki i sztuki ponownie opuściły budynek. Do roku 1993 w budynku znajdowała się ponadto prywatna praktyka dentystki, świadczącej tu usługi od roku 1983. W toku lat dziewięćdziesiątych Ministerstwo sprawiedliwości (1994) oraz Ministerstwo spraw wewnętrznych zajęły własne obiekty w nowej dzielnicy rządowej. Od roku 1999 budynek nie jest tylko siedzibą Saksońskiej Państwowej Kancelarii ale także Saksońskiego Ministerstwa ds. środowiska i rolnictwa.

Marginalspalte


Illustration

© Institution